Ne oldu da ayrılığı sevdin bir anda.

Ufkumuza yıldızlar parlarken,

Ne  oldu da umudumuzu bulutlara serdin

Bir karanlık hayat  yetmez miydi bana

Seninkini de sırtıma yükledin.

sadece üzgünlüğüm

kişiye dayalı isyanlarda  ..

yanıp kül olmuş, eskimiş

duygusal bozukluklar kalıyor geriye..

kırık kalpler,

ya da  ağlamaklı bakışlar

sürükleniyor  benimle çukurlara.

Bir avuç ötede yalnızlık,

bir karış yakınıma ama dikenli mutluluk

beni sensizliğin çukuruna ışıksız bırakma..

Bu acıyı içimdeki masum ‘sana’ yaşatma.